عدم ترس (تهور) یا اختلال عملکرد مغز

در اوائل امسال ( ۲۰۱۶) مجله نشنال جیوگرافی عکس یکی از متهورترین صخره نوردان را بر روی جلد گذاشت. آلکس هنولد بدون استفاده از طنابهای ایمنی از یکی از سخت ترین صخره ها که در پارک ملی یوزمیت است، صعود کرد. برای ما بسیار غیر قابل تصور است، صعود بدون هیچ وسیله ایمنی در حالیکه هر لحظه امکان سقوط از صخره چند صد متری وجود دارد. آیا این تهور است؟ دکتر جین جوزف با انجام ام آر آی کاربردی مغز برروی آلکس هنولد پاسخ جواب ما را میدهد.

مرکز درک خطر در مغزدر هسته های بادامی شکل آمیگدالا در قسمت قدامی لوب تامپورال قرار دارد. سیستمهای درک حسی بدن ( بینایی، شنوایی و لامسه) در موقع درک خطر از راههای بسیار سریع اطلاعات را به آمیگدالا می فرستند. این راهها جزیی از سیستم نا آگاه مغز هستند. اصولا سیستمهای آگاه مغز کار کرد آهسته تری دارند و کارآیی در احساس خطر ندارند. وقتی آمیگدالا احساس خطر می کند، ضربان قلب بالا رفته، پوست عرق میکند و بدن برای فرار از محیط خطر آماده میشود. این مسئله در مورد تمام صخره نوردها اتفاق می افتد ولی در انتها قسمتی از سیستم آگاه مغز در لوب پری فرونتال به آمادگی و بررسی وسائل ایمنی توجه کرده و اگر قابل قبول بودند، به آمیگدالا دستور میدهد که فعالیت احساس خطر را کم کند. اما در مورد آلکس که هیچ وسیله ایمنی ندارد، چه اتفاقی می افتد؟ بررسی ام آر آی عملکردی نشان داد که ارتباط بین آمیگدالا و لوب پری فرونتال در آلکس اختلال داشته و به خطر پاسخ مناسب نمی دهد. این حالت بسیار خطرناک بوده و در بسیاری از این افراد، کارهای متهورانه آنها باعث مرگ میشود. با این یافته، حال ما باید تعریف جدیدی از تهور بکنیم: یک اختلال ساده یکی از شبکه های مغز.